“เมืองที่อากาศสะอาด ก็คือเมืองที่เราสูดหายใจได้เต็มปอด ไม่ต้องถือผ้าปิดจมูกตอนเดินริมถนนหรือตอนรถเมล์วิ่งผ่านหน้า ไม่ต้องกินยาแก้แพ้ในวันที่ข้างบ้านเผาขยะ เผากิ่งไม้ ไม่ต้องหมดแรงจากการเดินทางไปทำงาน เพราะเมาพิษคาร์บอนมอนอกไซด์ เป็นเมืองที่เราสามารถใช้ชีวิตกลางแจ้งได้อย่างไม่ต้องกลัวปอดพัง
“จริงๆ เราทุกคนคงรู้อยู่แล้วแหละว่าต้องทำยังไงเพื่อช่วยสร้างอากาศดีๆ ให้เกิดขึ้นในเมือง เช่น หมั่นตรวจสภาพรถ ลดการใช้รถส่วนตัวให้น้อยที่สุด ไม่เผากลางแจ้ง เพียงแต่ปัญหาน่าจะอยู่ที่บริบทของแต่ละบุคคลและจิตสำนึกมากกว่า แต่มากไปกว่านั้น สิ่งที่ควรต้องทำมากกว่าคือต้องมีกฎหมายและการบังคับใช้ที่จริงจัง
“ยกตัวอย่างเช่นรถควันดำ ทำไมมีมากมายเต็มถนนโดยที่ทุกคนเห็น แต่หน่วยงานที่มีหน้าที่ตรวจจับไม่เห็น หรือตามต่างจังหวัด ที่ไม่ว่าจะไปที่ไหน จะเห็นการเผากลางแจ้งกันเป็นว่าเล่น ทั้งเผาขยะ เผากิ่งไม้ เผาใบไม้ เป็นเกือบทุกจังหวัด ซึ่งไม่มีใครทำอะไรได้ นี่คือสิ่งที่ควรมีกฎหมายมาควบคุม และในยุค 4.0 แบบนี้ ก็ควรมีแอปพลิเคชันที่ทำให้คนช่วยแจ้งกันเข้าไปได้ สำคัญคือผู้ควบคุมกฎหมายต้องทำจริงจัง
“สิ่งที่เราทุกคนทำได้ในตอนนี้ ส่วนตัวคิดว่าก็น่าจะเป็นการช่วยผลักดัน ช่วยส่งเสียงถึงผู้แทนในสภาให้เห็นปัญหานี้เป็นเรื่องจริงจังและเร่งด่วน เพราะต่อให้สภาพเศรษฐกิจหรือ GDP จะสวยหรูยังไง ถ้าอากาศที่เราหายใจยังไม่ดี ก็คงเรียกว่าเป็นประเทศที่เจริญและน่าใช้ชีวิตไม่ได้”
เมธิรา เกษมสันต์ นักเขียนอิสระ นักสื่อความหมายธรรมชาติ เจ้าของเพจ Nature Toon การ์ตูนสื่อความหมายธรรมชาติ
